Hellooooooooo,
wow dat was raar, ik begon in het engels te typen.
anyways, sorry dat het weer een tijd geleden is dat ik iets gepost heb. Maar dat betekend dat ik het druk heb, en dat is een goed teken!
We zijn gebleven bij het YFU weekend. Dat voelt nu echt al eeuwen geleden. Het YFU weekend was op een locatie tegen Lake Huron (een van the great lakes) aan. Daar sliepen we in verschillende cabins. Tijdens het weekend hebben we vanallerlei sessies gehad over wat wel en niet mag in Canada. En over wat je moet doen als je problemen hebt in je gastfamilie, op school, met heimwee, etc. De sessies waren oke, maar het meeste plezier hebben we gehad in onze vrije tijd. We hadden veel spellen gespeeld en ook een kampvuur gemaakt, smores gegeten en Canadese kampvuur liedjes gezongen.
De zondag dat we thuis kwamen van Lake Huron werden we meegenomen naar de zus van Dori's gasmoeder. Zij is kapster en ze had ons beloofd om ons een Canadese make-over te geven. Het duurde een paar uur om ons te voorzien van flinke highlights en een Canadian cut.
Maandag was mijn eerste dag op school, dat was best spannend. Ik mocht samen met een guidance counseler mijn vakkenpakket bepalen voor het eerste semester. In Canada heb je maar 4 vakken voor een semester en die heb je iedere dag in dezelfde volghorde. Ik heb de vakken: Engels, Religie (die 2 zijn verplicht, dus ik dacht laat ik die maar meteen het eerste semester nemen), Media Arts en Drama.
Ik kan voor het eerst in mijn leven mijn rooster onthouden!
School bevalt me echt ontzettend goed! Iedereen is zo ontzettend aardig en ik leer zoveel nieuwe mensen kennen.
Zo ziet een normale schooldag eruit voor mij:
-
6.30 mijn wekker gaat, sta op, douche, ontbijt, maak mijn tas en lunch bag (ze hebben een speciale tas voor je lunch) klaar.
-
7.50 ik loop naar de bus stop, 5 minuutjes lopen.
-
8.00 de bus haalt mij en wat andere kinderen op. De bus waar ik in zit is echt een gezellige bus met aardige mensen.
-
8.30 de bus komt aan op school. Ik heb nu 20 minuten om naar m'n kluis te gaan (niet kluisje, maar kluis!), te kletsen met wat vrienden, laatste huiswerk maken of naar de bibliotheek gaan om facebook te checken etc.
-
8.55 ik heb mijn eerste les van de dag, je eerste les wordt ook wel homeroom genoemd. Mijn homeroom is Engels van Mrs Claro. Iedereen moet op staan, het volkslied wordt gespeeld, er wordt gebid en dan wordt de TV aangezet en zijn er announcements te zien die gepresenteerd worden door studenten van onze school vanuit een studio.
-
10.15 de bel gaat, engels is over.
-
10.20 mijn tweede klas is religie, vrede en conflict. Niet mijn favoriete vak, maar ik zit naast gezellige mensen dus dat scheelt.
-
11.40 media arts van Mr. Esposito!
-
01.05 we hebben een 40 minuten lunch pauze. In de lunch zit ik of in de cafeteria of in de drama studio om wat muziek te maken met vrienden of ik ga met een vriend of vriendin naar Timmies!
-
01.45 als laatste vak heb ik Drama. Mijn lievelings vak! Er zitten hele aardige mensen in mijn klas, en we krijgen leuke opdrachten. Zo heb ik gister met een groepje een scene en liedje met dans op moeten voeren van de musical Hairspray (incl.sixties outfit). Ik heb een filmpje gemaakt van het drama lokaal enzo, ik zal het binnenkort op mijn website zetten.
-
15.00 de school is afgelopen. Je kan de vroege bus nemen. Of je kan nog op school blijven om te sporten in the gymm of voor een club of een team en dan kan je de late bus nemen.
-
Tot nu toe geniet ik echt van iedere dag op school. Ik heb eergister audities gedaan voor Team Caffeine. (Een team met mensen die optreden in verschillende Coffee Houses in Stratford. Optredens zoals zingen, muziek maken, dansen, gedichten voordragen etc.). En ik zit in het team!!! Gister heb ik audities gedaan voor Romeo and Juliet the play. Dus ik krijg vandaag of maandag te horen of ik misschien een rol krijg. Dus dat is heel spannend. Voor de rest zit ik in een dansclub en een "social justice club", die zich bezig houdt met dingen die zich afspelen in de wereld en acties houden om geld in te zamelen voor goede doelen.
Ik ga dit weekend de film Romeo and Juliet kijken met een aantal vrienden/vriendinnen die ook auditie hebben gedaan voor het stuk. En er is fair in Stratford en een smash up derby, dus daar ga ik waarschijnlijk naar toe met vrienden van school of vrienden van Mitchell. Dus ik ga een leuk weekend tegemoet!
Sorry voor dit lange boekwerk. :)
Love, Manni.
vrijdag 21 september 2012
vrijdag 7 september 2012
Busy Canadian Girl
Wassup!
Oke, dit was te verwachten. Ik heb het zo druk en ben zo ontzettend aan het genieten van alles dat ik echt tijd moet vrijmaken om te bloggen. Dus vandaag heb ik maar even tijd gemaakt. Ik zit nu bij de buurvrouw (weer eens wat anders) even achter de computer.
Ik zal even heel kort vertellen wat er zich allemaal heeft afgespeelt afgelopen week.
Mijn echte gastfamilie was terug gekomen van vakantie, dus die had ik op zaterdagochtend ontmoet. Ze zijn echt super aardig, de vader is echt ontzettend grappig. En de meisjes zijn echt heel lief. De kleinste kan af en toe wel een duiveltje zijn, maar ach dat is de leeftijd zullen we dan maar zeggen. Ze wonen echt in een kast van een huis en ik heb de hele basement voor mezelf! Incl. bar, 2 woonkamers, huge tv, badkamer, roze kinderspeelgoed en natuurlijk een slaapkamer. Ook hebben ze een zwembad in de achtertuin met een glijbaan, een droom die uitkomt kun je wel zeggen. Ik heb het echt uitzonderlijk goed getroffen. De McNains zijn echt een super ondernemende familie dus ik heb me nog geen moment verveeld hier.
Vorig weekend was het Mitchell Fair! Ookwel the biggest little fair genoemd. Dat was een druk weekend helemaal vol met vanallerlei activiteiten voor de omgeving: pet show, talent show, optocht met alle opvallende voertuigen uit de omgeving, kermis en THE SMASH UP DERBYYYY!
Als er iets is waar ik al lang naar uit heb gekeken in Canada is het de smash up demolution derby wel! Ik zal het proberen uit te leggen: een stel hillbillies kopen oude autos verven ze in mooie kleuren en dan gaan ze in een vierkant zand afgeschermd met betonnen blokken zo hard mogelijk op elkaar in rausen. En dat gaat door totdat alle auto's, op eentje na, total loss zijn. En je raad het, de red neck die overblijft heeft eeuwige roem en diep respect verkregen van het hele publiek. Samen met 3 andere jongens van YFU, mijn gastvader en gastzusjes heb ik me ontzettend vermaakt en hard mee lopen "oeehh-en" en "aaii-en".
Afgelopen week hadden de gastouders van Dori, Dori en mij meegenomen naar de Niagara Falls (alsof ik nog niet genoeg leuke dingen gedaan had). Dat was echt adembenemend mooi. En ja, sorry hoor, maar de Canadese kant van de Niagara Falls is toch echt mooier dan de Amerikaanse. Ik kan er ook niks aan doen.. We hadden een special adventure pass voor de dag waardoor we o.a. op de boot konden om dichter bij de Falls te komen. Leuk is het zeker, maar droog blijf je niet! Ook waren we die dag nog naar een vlinderpark geweest, dat was minstens zo leuk/mooi/speciaal als de Falls zelf.
Eergister zijn we met een groepje YFU studenten naar Stratford geweest. Daar hebben we een tour gekregen door het bekende theater, een bootje gehuurd om te varen op het meer, Snoopy the musical gezien (zeer vermakelijk) en nog een uurtje gebowld. Super leuke dag!
Ik heb hier ook al 2 proeflessen dans gehad, Hiphop en Contamporary Jazz/Stretch. Dus waarschijnlijk kan ik hier wat danslessen volgen. Super leuk!
Ik ga zo weer terug naar mijn huis om spullen in te pakken voor komend weekend. Want komend weekend is er een introductiekamp met alle studenten van YFU. We verblijven ergens in huisjes bij Lake Huron. Ik ga nu al mijn spullen inpakken. Ik heb er echt ontzettend veel zin in.
Sorry dat de foto's van mijn laatste blog nog niet online staan, maar geloof me, ik ben het niet vergeten. Ze staan alleen op Sandi's laptop en ik heb nog geen tijd gehad om het allemaal te regelen. Maar dat ga ik komende week regelen en dan ga ik ook foto's van afgelope week online zetten. Dus stay tuned. Oh, en ik had het me voorgenomen om filmpjes te maken en die ook op mijn site te zetten, maar daar heb ik tot nu toe nog helemaal geen tijd voor gehad. Je hoort het, ik heb het druk druk druk.
Liefs!
Oke, dit was te verwachten. Ik heb het zo druk en ben zo ontzettend aan het genieten van alles dat ik echt tijd moet vrijmaken om te bloggen. Dus vandaag heb ik maar even tijd gemaakt. Ik zit nu bij de buurvrouw (weer eens wat anders) even achter de computer.
Ik zal even heel kort vertellen wat er zich allemaal heeft afgespeelt afgelopen week.
Mijn echte gastfamilie was terug gekomen van vakantie, dus die had ik op zaterdagochtend ontmoet. Ze zijn echt super aardig, de vader is echt ontzettend grappig. En de meisjes zijn echt heel lief. De kleinste kan af en toe wel een duiveltje zijn, maar ach dat is de leeftijd zullen we dan maar zeggen. Ze wonen echt in een kast van een huis en ik heb de hele basement voor mezelf! Incl. bar, 2 woonkamers, huge tv, badkamer, roze kinderspeelgoed en natuurlijk een slaapkamer. Ook hebben ze een zwembad in de achtertuin met een glijbaan, een droom die uitkomt kun je wel zeggen. Ik heb het echt uitzonderlijk goed getroffen. De McNains zijn echt een super ondernemende familie dus ik heb me nog geen moment verveeld hier.
Vorig weekend was het Mitchell Fair! Ookwel the biggest little fair genoemd. Dat was een druk weekend helemaal vol met vanallerlei activiteiten voor de omgeving: pet show, talent show, optocht met alle opvallende voertuigen uit de omgeving, kermis en THE SMASH UP DERBYYYY!
Als er iets is waar ik al lang naar uit heb gekeken in Canada is het de smash up demolution derby wel! Ik zal het proberen uit te leggen: een stel hillbillies kopen oude autos verven ze in mooie kleuren en dan gaan ze in een vierkant zand afgeschermd met betonnen blokken zo hard mogelijk op elkaar in rausen. En dat gaat door totdat alle auto's, op eentje na, total loss zijn. En je raad het, de red neck die overblijft heeft eeuwige roem en diep respect verkregen van het hele publiek. Samen met 3 andere jongens van YFU, mijn gastvader en gastzusjes heb ik me ontzettend vermaakt en hard mee lopen "oeehh-en" en "aaii-en".
Afgelopen week hadden de gastouders van Dori, Dori en mij meegenomen naar de Niagara Falls (alsof ik nog niet genoeg leuke dingen gedaan had). Dat was echt adembenemend mooi. En ja, sorry hoor, maar de Canadese kant van de Niagara Falls is toch echt mooier dan de Amerikaanse. Ik kan er ook niks aan doen.. We hadden een special adventure pass voor de dag waardoor we o.a. op de boot konden om dichter bij de Falls te komen. Leuk is het zeker, maar droog blijf je niet! Ook waren we die dag nog naar een vlinderpark geweest, dat was minstens zo leuk/mooi/speciaal als de Falls zelf.
Eergister zijn we met een groepje YFU studenten naar Stratford geweest. Daar hebben we een tour gekregen door het bekende theater, een bootje gehuurd om te varen op het meer, Snoopy the musical gezien (zeer vermakelijk) en nog een uurtje gebowld. Super leuke dag!
Ik heb hier ook al 2 proeflessen dans gehad, Hiphop en Contamporary Jazz/Stretch. Dus waarschijnlijk kan ik hier wat danslessen volgen. Super leuk!
Ik ga zo weer terug naar mijn huis om spullen in te pakken voor komend weekend. Want komend weekend is er een introductiekamp met alle studenten van YFU. We verblijven ergens in huisjes bij Lake Huron. Ik ga nu al mijn spullen inpakken. Ik heb er echt ontzettend veel zin in.
Sorry dat de foto's van mijn laatste blog nog niet online staan, maar geloof me, ik ben het niet vergeten. Ze staan alleen op Sandi's laptop en ik heb nog geen tijd gehad om het allemaal te regelen. Maar dat ga ik komende week regelen en dan ga ik ook foto's van afgelope week online zetten. Dus stay tuned. Oh, en ik had het me voorgenomen om filmpjes te maken en die ook op mijn site te zetten, maar daar heb ik tot nu toe nog helemaal geen tijd voor gehad. Je hoort het, ik heb het druk druk druk.
Liefs!
vrijdag 31 augustus 2012
First week
Hi everybody!
Ik zit inmiddels al een week in het verre Canada en ik moet zeggen dat ik me prima vermaak!
Ik zal proberen te vertellen wat ik de afgelopen tijd gedaan heb en wat ik heb meegemaakt en ervaren.
In mijn vorige blog vertelde ik over mijn vlucht en eerste dag. De dagen gaan ontzetten snel hier en als ik terug kijk heb ik eigenlijk al ontzettend veel gedaan en gezien.
Zondag:
Waren we 's ochtends downtown Mitchell geweest en naar een Dollar Shop gegaan om wat schoolspullen te kopen en 's middags hebben we gekeken naar het vakkenaanbod van mijn school. Wat blijkt is dat de uitwisselingsstudenten zich pas de 10e in kunnen schrijven, dus we missen 4 dagen school. Aan de ene kant wel jammer want ik had het graag vanaf het begin mee willen maken, maar ach ik heb nog een extra weekje vakantie dus ik heb niet echt te klagen. 's Avonds had ik nog een klein gitaaroptreden gegeven aan Jerry met z'n lievelings liedje, Some Beach by Blake Shelton. Jep, ze houden wel van wat country hier.
Maandag:
Zijn we naar de winkel geweest van mijn gastfamilie om een canadese SIM-kaart te regelen. Ik heb nu dus een canadees nummer (voor de liefhebbers: 5193014304) maar ik kan nogsteeds whatsappen. En we hebben het zo geregeld dat ik unlimited texting heb, dat is wel fijn want ik heb al veel gesmst met Sandi en Dori om dingen af te spreken. Omdat Sandi een YFU vrijwilligster is, ontfermt zij zich over de 7 studenten die in Stratford e.o. wonen en zijn we langs geweest bij iedereen om een welcome package af te geven. Dat was wel leuk want ik heb nu alle uitiwsselingsstudenten ontmoet die ook naar St. Mikes gaat. En uiteraard tijdens onze rit door de omgeving even gestopt en gelunched bij Timmes.
Dinsdag:
's ochtends heb ik een stukje hardgelopen door Mitchell. Wat echt ontzettend grappig (en ongelooflijk voor degene die me goed kennen) is, is dat ik hier "The Healthy Kid" genoemd wordt. Ze vinden me echt super gezond hier omdat ik bruin brood eet, geen mayonaise op mijn sandwitch doe, groente en fruit eet en wel eens hardloop. Tja, ik kan het ook niet geloven dat ik die bijnaam heb gekregen. Dinsdag was echt een super leuke dag. De beste vriendin van de gastmoeder van Dori had Dori en mij uitgenodigd om samen met haar en haar dochtertje (die heel toevallig het beste vriendinnetje van mijn gastzusje is) mee te gaan naar Grand Bend. Grand Bend is een strand aan Lake Huron (een van de great lakes) met leuke barretjes en winkels. Het was eigenlijk gewoon net als een strand aan zee want er waren golven en je kon de overkant niet zien. We hadden echt ongeloofelijk lekker gelunched, wat is niet op kon mocht natuurlijk mee in een doosje om het mee naar huis te nemen. Verder hebben we gezwommen in de zee, niet te diep omdat de golven echt heel wild waren, lekker op het strand gelegen en langs wat winkeltjes gelopen. Wat me opvalt in Canada is dat iedereen zo ontzettend vriendelijk is en iedereen stelt voortdurend dingen aan je voor om te doen en iedereen gaat daar ook op in. Zo zijn er al mensen die ons mee willen nemen naar niagra falls, een drive-in movie, glow in the dark bowling, ice hockey game, etc etc. Iedereen is gewoon zo aardig voor elkaar en dat maakt het zo fijn om hier te wonen.
Woensdag:
Overdag zijn Dori en ik afgezet in downtown Stratford. Stratford is echt een super leuk stadje. Ontzettend gezellig! 's Avonds nam zijn we wezen winkelen in London (een grotere stad) met Dori's gastmoeder, haar zus en de dochter van haar zus. Ze houden allemaal heel veel van winkelen en ze zijn helemaal op de hoogte van de Canadese mode, dus ze hebben ons goed kunnen helpen. Zo heb ik al, jawel, mijn eerste Hoodie gekocht. Want dat is blijkbaar wat ze hier aandoen naar school. Dat is niet het enige waar ik aan moet wennen want meisjes dragen ook vaak trainingsbroeken of wijdere spijkerbroeken naar high school. Tja, anders zullen we dan maar zeggen. Na een uur was ik wat kleding rijker en had ik wat minder geld in m'n portemonnee. Na het shoppen natuurlijk weer even langs Timmies voor een kleine snack. Gelukkig is Timmies niet heel ongezond anders had ik m'n kleren beter een maatje groter kunnen kopen.
Donderdag/vandaag:
Vandaag ben ik 's ochtends weer even een stukje wezen hardlopen, daarna op de weg terug even langs Dori gegaan want ze had wat kapperstijdschrijften. De zus van haar gastmoeder is een kapster en ze had aangeboden om ons een "Canadian cut" te geven. Ik had al heel veel haarproducten van haar gekregen, want hier stoppen de meisjes hun haar vol met vanalles. En omdat ik volledig wil integreren ga ik maar mee in die trend. Vandaag heb ik alles in mijn haar gestopt en ik moet eerlijk zeggen, ik ben niet heel ontevreden. Later die middag zijn Dori en ik naar de Shopping Mall geweest en ik kon het niet laten, heb alles afgezocht en ja hoor ik heb een agenda gevonden. Dat gebruiken ze hier niet echt, maar ik begon het al te missen omdat iedereen zoveel met elkaar afspreekt om leuke dingen gaan doen. Vanavond heerlijk spaghetti gegeten.
Ik ga zo naar bed want morgen is een grote dag, de gastouders van Dori nemen ons mee naar de Niagra Falls!!!!!
Er staan foto's online van mijn eerste week in Canada!
Omdat Manon echt niet uit te spreken is voor Canadezen wordt ik hier Manni genoemd. Het schijnt iets als juweel te betekenen. Dus:
Love, Manni
Ik zit inmiddels al een week in het verre Canada en ik moet zeggen dat ik me prima vermaak!
Ik zal proberen te vertellen wat ik de afgelopen tijd gedaan heb en wat ik heb meegemaakt en ervaren.
In mijn vorige blog vertelde ik over mijn vlucht en eerste dag. De dagen gaan ontzetten snel hier en als ik terug kijk heb ik eigenlijk al ontzettend veel gedaan en gezien.
Zondag:
Waren we 's ochtends downtown Mitchell geweest en naar een Dollar Shop gegaan om wat schoolspullen te kopen en 's middags hebben we gekeken naar het vakkenaanbod van mijn school. Wat blijkt is dat de uitwisselingsstudenten zich pas de 10e in kunnen schrijven, dus we missen 4 dagen school. Aan de ene kant wel jammer want ik had het graag vanaf het begin mee willen maken, maar ach ik heb nog een extra weekje vakantie dus ik heb niet echt te klagen. 's Avonds had ik nog een klein gitaaroptreden gegeven aan Jerry met z'n lievelings liedje, Some Beach by Blake Shelton. Jep, ze houden wel van wat country hier.
Maandag:
Zijn we naar de winkel geweest van mijn gastfamilie om een canadese SIM-kaart te regelen. Ik heb nu dus een canadees nummer (voor de liefhebbers: 5193014304) maar ik kan nogsteeds whatsappen. En we hebben het zo geregeld dat ik unlimited texting heb, dat is wel fijn want ik heb al veel gesmst met Sandi en Dori om dingen af te spreken. Omdat Sandi een YFU vrijwilligster is, ontfermt zij zich over de 7 studenten die in Stratford e.o. wonen en zijn we langs geweest bij iedereen om een welcome package af te geven. Dat was wel leuk want ik heb nu alle uitiwsselingsstudenten ontmoet die ook naar St. Mikes gaat. En uiteraard tijdens onze rit door de omgeving even gestopt en gelunched bij Timmes.
Dinsdag:
's ochtends heb ik een stukje hardgelopen door Mitchell. Wat echt ontzettend grappig (en ongelooflijk voor degene die me goed kennen) is, is dat ik hier "The Healthy Kid" genoemd wordt. Ze vinden me echt super gezond hier omdat ik bruin brood eet, geen mayonaise op mijn sandwitch doe, groente en fruit eet en wel eens hardloop. Tja, ik kan het ook niet geloven dat ik die bijnaam heb gekregen. Dinsdag was echt een super leuke dag. De beste vriendin van de gastmoeder van Dori had Dori en mij uitgenodigd om samen met haar en haar dochtertje (die heel toevallig het beste vriendinnetje van mijn gastzusje is) mee te gaan naar Grand Bend. Grand Bend is een strand aan Lake Huron (een van de great lakes) met leuke barretjes en winkels. Het was eigenlijk gewoon net als een strand aan zee want er waren golven en je kon de overkant niet zien. We hadden echt ongeloofelijk lekker gelunched, wat is niet op kon mocht natuurlijk mee in een doosje om het mee naar huis te nemen. Verder hebben we gezwommen in de zee, niet te diep omdat de golven echt heel wild waren, lekker op het strand gelegen en langs wat winkeltjes gelopen. Wat me opvalt in Canada is dat iedereen zo ontzettend vriendelijk is en iedereen stelt voortdurend dingen aan je voor om te doen en iedereen gaat daar ook op in. Zo zijn er al mensen die ons mee willen nemen naar niagra falls, een drive-in movie, glow in the dark bowling, ice hockey game, etc etc. Iedereen is gewoon zo aardig voor elkaar en dat maakt het zo fijn om hier te wonen.
Woensdag:
Overdag zijn Dori en ik afgezet in downtown Stratford. Stratford is echt een super leuk stadje. Ontzettend gezellig! 's Avonds nam zijn we wezen winkelen in London (een grotere stad) met Dori's gastmoeder, haar zus en de dochter van haar zus. Ze houden allemaal heel veel van winkelen en ze zijn helemaal op de hoogte van de Canadese mode, dus ze hebben ons goed kunnen helpen. Zo heb ik al, jawel, mijn eerste Hoodie gekocht. Want dat is blijkbaar wat ze hier aandoen naar school. Dat is niet het enige waar ik aan moet wennen want meisjes dragen ook vaak trainingsbroeken of wijdere spijkerbroeken naar high school. Tja, anders zullen we dan maar zeggen. Na een uur was ik wat kleding rijker en had ik wat minder geld in m'n portemonnee. Na het shoppen natuurlijk weer even langs Timmies voor een kleine snack. Gelukkig is Timmies niet heel ongezond anders had ik m'n kleren beter een maatje groter kunnen kopen.
Donderdag/vandaag:
Vandaag ben ik 's ochtends weer even een stukje wezen hardlopen, daarna op de weg terug even langs Dori gegaan want ze had wat kapperstijdschrijften. De zus van haar gastmoeder is een kapster en ze had aangeboden om ons een "Canadian cut" te geven. Ik had al heel veel haarproducten van haar gekregen, want hier stoppen de meisjes hun haar vol met vanalles. En omdat ik volledig wil integreren ga ik maar mee in die trend. Vandaag heb ik alles in mijn haar gestopt en ik moet eerlijk zeggen, ik ben niet heel ontevreden. Later die middag zijn Dori en ik naar de Shopping Mall geweest en ik kon het niet laten, heb alles afgezocht en ja hoor ik heb een agenda gevonden. Dat gebruiken ze hier niet echt, maar ik begon het al te missen omdat iedereen zoveel met elkaar afspreekt om leuke dingen gaan doen. Vanavond heerlijk spaghetti gegeten.
Ik ga zo naar bed want morgen is een grote dag, de gastouders van Dori nemen ons mee naar de Niagra Falls!!!!!
Er staan foto's online van mijn eerste week in Canada!
Omdat Manon echt niet uit te spreken is voor Canadezen wordt ik hier Manni genoemd. Het schijnt iets als juweel te betekenen. Dus:
Love, Manni
zondag 26 augustus 2012
First day in Canada!
Hey Guys!
Ja hoor, ik ben veilig aangekomen in Canada!
De vlucht was allemaal goed gegaan, viel niet tegen. Onderweg nog even IJsland gezien, wat ook zeker geen straf is. In de vlucht van Reijkjavik naar Toronto zat ik naast een jong stel die in Toronto wonen. Na 2min praten kreeg ik al meteen een briefje met een emailadres waar ik een bericht naar moest sturen als ik naar Toronto kwam zodat we samen ergens iets konden gaan drinken en ze zouden me dan de mooie plekjes van de stad laten zien. Canadese mensen staan bekend omdat ze zo vriendelijk zijn en dat was voor mij de eerste bevestiging.
Eenmaal geland in Canada kwamen we de YFU groep uit België tegen, die heel aardig waren. Sandi stond me op te wachten om vervolgens samen met Dori uit Hongarije naar Mitchell te gaan. Onderweg zijn we nog naar Tim Horstons (Timmies) gegaan, dat is een soort fastfood keten waar je broodjes, soep, donuts, muffins etc kan kopen. En als ik Sandi moet geloven is religie nummer 1 ijshockey en religie nummer 2 Timmies. Dus daar hadden we een lekkere chicken sandwitch gehaald. Onderweg zijn we nog door Stratford gereden, ik kan echt niet wachten totdat we daar naartoe gaan (woensdag waarschijnlijk) want dat zag er echt ontzettend mooi uit. In Mitchell hadden we ook nog een kleine tour gekregen. Ik verblijf trouwens 1 week bij Sandi en Jerry ipv de buren totdat de McNain (mijn echte gastfamilie) thuis is van vakantie. Sandi en Jerry zijn echt ontzettend aardig en door hen voel ik me al helemaal op mijn gemak hier. Nadat ze me het huis hebben laten zien zijn Dori en ik gaan slapen. Erg moe door de jetlag natuurlijk.
De volgende ochtend hebben we een heerlijk canadees ontbijt gehad, apple cinnamon cheerios! Dat viel zeker niet tegen. Na het ontbijt zijn Dori en ik een stukje gaan wandelen door Mitchell. Mitchell is echt heel mooi en iedereen is zo ontzettend vriendelijk. Iedereen op straat begroet je, wat dat betreft is het net brabant! In de middag hadden we Dori afgezet bij haar hostfamily. Dat waren zulke lieve mensen, heel hartelijk en ze hadden al meteen heel veel plannen wat ze met Dori en mij konden gaan doen. Wat me opvalt is dat de Canadezen heel ondernemend zijn en dat ze voortdurend met suggesties komen wat we kunnen doen. En iedereen stemt er meteen mee in.
In de middag hadden Sandi en ik nog boodschappen gedaan en daarna mocht ik met Dori en haar gastfamilie mee zwemmen in een buitenzwembad in Mitchell en na het zwemmen was ik uitgenodigd om mee Lasagne te eten, heeeerlijk!
Door de jetlag was ik na het eten weer moe, dus was ik naar huis gegaan heb ik mijn spullen een beetje uitgepakt en geordend (ja mama, ik kan wel netjes zijn!). En vervolgens ben ik gaan slapen. Vanacht kwam 1 van de 3 katjes me vergezellen echt heel lief.
Nu is het inmiddels weer ochtend, heb ik weer Cheerios op voor ontbijt, even geskypt met mijn familie en ik ben klaar om weer een leuke dag in Canada tegemoet te gaan. Het is helemaal super hier!
Liefs, Manon.
Ja hoor, ik ben veilig aangekomen in Canada!
De vlucht was allemaal goed gegaan, viel niet tegen. Onderweg nog even IJsland gezien, wat ook zeker geen straf is. In de vlucht van Reijkjavik naar Toronto zat ik naast een jong stel die in Toronto wonen. Na 2min praten kreeg ik al meteen een briefje met een emailadres waar ik een bericht naar moest sturen als ik naar Toronto kwam zodat we samen ergens iets konden gaan drinken en ze zouden me dan de mooie plekjes van de stad laten zien. Canadese mensen staan bekend omdat ze zo vriendelijk zijn en dat was voor mij de eerste bevestiging.
Eenmaal geland in Canada kwamen we de YFU groep uit België tegen, die heel aardig waren. Sandi stond me op te wachten om vervolgens samen met Dori uit Hongarije naar Mitchell te gaan. Onderweg zijn we nog naar Tim Horstons (Timmies) gegaan, dat is een soort fastfood keten waar je broodjes, soep, donuts, muffins etc kan kopen. En als ik Sandi moet geloven is religie nummer 1 ijshockey en religie nummer 2 Timmies. Dus daar hadden we een lekkere chicken sandwitch gehaald. Onderweg zijn we nog door Stratford gereden, ik kan echt niet wachten totdat we daar naartoe gaan (woensdag waarschijnlijk) want dat zag er echt ontzettend mooi uit. In Mitchell hadden we ook nog een kleine tour gekregen. Ik verblijf trouwens 1 week bij Sandi en Jerry ipv de buren totdat de McNain (mijn echte gastfamilie) thuis is van vakantie. Sandi en Jerry zijn echt ontzettend aardig en door hen voel ik me al helemaal op mijn gemak hier. Nadat ze me het huis hebben laten zien zijn Dori en ik gaan slapen. Erg moe door de jetlag natuurlijk.
De volgende ochtend hebben we een heerlijk canadees ontbijt gehad, apple cinnamon cheerios! Dat viel zeker niet tegen. Na het ontbijt zijn Dori en ik een stukje gaan wandelen door Mitchell. Mitchell is echt heel mooi en iedereen is zo ontzettend vriendelijk. Iedereen op straat begroet je, wat dat betreft is het net brabant! In de middag hadden we Dori afgezet bij haar hostfamily. Dat waren zulke lieve mensen, heel hartelijk en ze hadden al meteen heel veel plannen wat ze met Dori en mij konden gaan doen. Wat me opvalt is dat de Canadezen heel ondernemend zijn en dat ze voortdurend met suggesties komen wat we kunnen doen. En iedereen stemt er meteen mee in.
In de middag hadden Sandi en ik nog boodschappen gedaan en daarna mocht ik met Dori en haar gastfamilie mee zwemmen in een buitenzwembad in Mitchell en na het zwemmen was ik uitgenodigd om mee Lasagne te eten, heeeerlijk!
Door de jetlag was ik na het eten weer moe, dus was ik naar huis gegaan heb ik mijn spullen een beetje uitgepakt en geordend (ja mama, ik kan wel netjes zijn!). En vervolgens ben ik gaan slapen. Vanacht kwam 1 van de 3 katjes me vergezellen echt heel lief.
Nu is het inmiddels weer ochtend, heb ik weer Cheerios op voor ontbijt, even geskypt met mijn familie en ik ben klaar om weer een leuke dag in Canada tegemoet te gaan. Het is helemaal super hier!
Liefs, Manon.
donderdag 23 augustus 2012
Welkom op mijn website!
Lieve iedereen,
vandaag is mijn laatste dag hier in Nederland en ook de dag dat deze website eindelijk online gaat.
Dus iedereen die mijn website voor het eerst ziet, Welkom!
Omdat ik tijdens mijn jaar niet iedereen persoonlijk op de hoogte kan houden, ga ik via deze website berichten, verhalen, foto's en video's plaatsen van alles wat ik daar mee maak.
Ik heb al wat berichten geschreven over de voorbereidingen voor mijn vertrek, deze kan je of aan de rechterkant vinden bij het blogarchief, of je kan naar de onderkant van de pagina scrollen en daar vind je de tekst: "oudere berichten". Als je hier op klikt ga je naar een eerder geschreven bericht. Verrassend hè?!
Wat je ook aan de onderkant van de pagina vindt is een balk waar je je e-mailadres in kan typen zodat je voortaan een mailtje krijgt als ik weer een nieuw bericht heb geschreven. En onder mijn reisverslagen is ook plaats voor reacties van jullie.
Dus vanaf vandaag kan je mijn avonturen volgen via deze website en ook zal ik af en toe op skype komen zodat ik met geïnteresseerden kan kletsen.
mijn skype-naam is: manonpeek
Voeg me gerust toe, hartstikke leuk!
Ik heb eerder vandaag een bericht gepost over wat de stand van zaken is op het moment rondom mijn uitwisseling. Ik zou zeggen, breng wat je zojuist geleerd hebt in praktijk en bekijk mijn vorige bericht!
En mijn volgende post zal hoogstwaarschijnlijk vanuit Canada zijn.
Dikke kus, Manon.
vandaag is mijn laatste dag hier in Nederland en ook de dag dat deze website eindelijk online gaat.
Dus iedereen die mijn website voor het eerst ziet, Welkom!
Omdat ik tijdens mijn jaar niet iedereen persoonlijk op de hoogte kan houden, ga ik via deze website berichten, verhalen, foto's en video's plaatsen van alles wat ik daar mee maak.
Ik heb al wat berichten geschreven over de voorbereidingen voor mijn vertrek, deze kan je of aan de rechterkant vinden bij het blogarchief, of je kan naar de onderkant van de pagina scrollen en daar vind je de tekst: "oudere berichten". Als je hier op klikt ga je naar een eerder geschreven bericht. Verrassend hè?!
Wat je ook aan de onderkant van de pagina vindt is een balk waar je je e-mailadres in kan typen zodat je voortaan een mailtje krijgt als ik weer een nieuw bericht heb geschreven. En onder mijn reisverslagen is ook plaats voor reacties van jullie.
Dus vanaf vandaag kan je mijn avonturen volgen via deze website en ook zal ik af en toe op skype komen zodat ik met geïnteresseerden kan kletsen.
mijn skype-naam is: manonpeek
Voeg me gerust toe, hartstikke leuk!
Ik heb eerder vandaag een bericht gepost over wat de stand van zaken is op het moment rondom mijn uitwisseling. Ik zou zeggen, breng wat je zojuist geleerd hebt in praktijk en bekijk mijn vorige bericht!
En mijn volgende post zal hoogstwaarschijnlijk vanuit Canada zijn.
Dikke kus, Manon.
One day left!
Lieve Vrienden, Vriendinnen, Familieleden, Mensen die geen van allen zijn,
Morgen is het zover! Dan vertrek ik met mijn 2 zware reiskoffers en 1 iets minder zware handbagage tas naar Canada. Het is vreemd om dit eindelijk na al die maanden van voorbereiding te kunnen zeggen. Al slapeloze nachten? Ja, al slapeloze nachten.
Gelukkig zijn mijn koffers al helemaal gepakt, dat is weer een last van mijn schouders. Vandaag dus alleen nog even de laatste dingen regelen en dan vanavond lekker uiteten met de Peeken en in de avond komen nog de laatste mensen langs om gedag te zeggen.
Ik heb ondertussen al weer nieuws gekregen over mijn verblijfplaats daar. Ze hebben namelijk een gastgezin gevonden voor me!!!! Ik kom bij de familie McNain in huis.
Vader Jamie, eigenaar van een boerenbedrijf en een winkelketen gespecialiseerd in media.
Moeder Leah, activiteitenbegeleidster bij de "nursery".
Ze hebben 2 kinderen: Tiana die 10 jaar is en Myah van 5. Myah is geadopteerd uit Jamaica.
De familie woont in Mitchell, een klein dorpje 20min van Stratford af.
Verder weet ik dat ze erg aardig zijn en dat ze erg actief zijn in de community.
Ik ben echt ontzettend blij met deze gegevens, ik heb altijd al kleine zusjes willen hebben (sorry Tom).
Helaas is mijn familie vandaag op vakantie gegaan, maar ik kan zolang bij de buren blijven totdat ze terug komen. Dus dat klinkt als een fijne oplossing. Ook heb ik nog geen contact met ze gehad omdat ze dus vandaag weg zijn gegaan en ik kan/mag pas contact met ze opnemen als ik van YFU Nederland contactgegevens krijg. Verder weet ik ook nog niks van de buren, dus wat dat betreft is het allemaal een grote verrassing wat me de komende tijd te wachten staat.
Verder heb ik afgelopen vrijdag een afscheidsfeest gehouden. Dat was wel heel speciaal om te zien wie er allemaal voor mij waren. Veel lieve kaartjes gekregen met mooie boodschappen. Ik heb er echt ontzettend van genoten en als ik er aan terug denk word ik weer vrolijk. Dus mensen die er waren vrijdag, ontzettend bedankt!
Ik ga vandaag snel verder met de laatste dingen die nog gedaan moeten worden.
Liefs, Manon (of op z'n Canadees Mènun).
Morgen is het zover! Dan vertrek ik met mijn 2 zware reiskoffers en 1 iets minder zware handbagage tas naar Canada. Het is vreemd om dit eindelijk na al die maanden van voorbereiding te kunnen zeggen. Al slapeloze nachten? Ja, al slapeloze nachten.
Gelukkig zijn mijn koffers al helemaal gepakt, dat is weer een last van mijn schouders. Vandaag dus alleen nog even de laatste dingen regelen en dan vanavond lekker uiteten met de Peeken en in de avond komen nog de laatste mensen langs om gedag te zeggen.
Ik heb ondertussen al weer nieuws gekregen over mijn verblijfplaats daar. Ze hebben namelijk een gastgezin gevonden voor me!!!! Ik kom bij de familie McNain in huis.
Vader Jamie, eigenaar van een boerenbedrijf en een winkelketen gespecialiseerd in media.
Moeder Leah, activiteitenbegeleidster bij de "nursery".
Ze hebben 2 kinderen: Tiana die 10 jaar is en Myah van 5. Myah is geadopteerd uit Jamaica.
De familie woont in Mitchell, een klein dorpje 20min van Stratford af.
Verder weet ik dat ze erg aardig zijn en dat ze erg actief zijn in de community.
Ik ben echt ontzettend blij met deze gegevens, ik heb altijd al kleine zusjes willen hebben (sorry Tom).
Helaas is mijn familie vandaag op vakantie gegaan, maar ik kan zolang bij de buren blijven totdat ze terug komen. Dus dat klinkt als een fijne oplossing. Ook heb ik nog geen contact met ze gehad omdat ze dus vandaag weg zijn gegaan en ik kan/mag pas contact met ze opnemen als ik van YFU Nederland contactgegevens krijg. Verder weet ik ook nog niks van de buren, dus wat dat betreft is het allemaal een grote verrassing wat me de komende tijd te wachten staat.
Verder heb ik afgelopen vrijdag een afscheidsfeest gehouden. Dat was wel heel speciaal om te zien wie er allemaal voor mij waren. Veel lieve kaartjes gekregen met mooie boodschappen. Ik heb er echt ontzettend van genoten en als ik er aan terug denk word ik weer vrolijk. Dus mensen die er waren vrijdag, ontzettend bedankt!
Ik ga vandaag snel verder met de laatste dingen die nog gedaan moeten worden.
Liefs, Manon (of op z'n Canadees Mènun).
zaterdag 11 augustus 2012
2 weeks before departure!
Hoi Hoi!
Wat gaat de tijd snel zeg! Ik kreeg een paar dagen geleden hartkloppingen omdat ik erachter kwam dat ik over 2 weken al vertrek?! En ik heb echt nog een To Do List van een volle pagina, dus je zou kunnen zeggen dat er een lichtelijke stress is ontstaan afgelopen dagen.
Ik zal even vertellen wat de stand van zaken is.
Ik weet inmiddels waar ik terecht ga komen, namelijk Stratford, Ontario.
Net als jullie had ik in het begin nog nauwelijks een idee waar Stratford lag en wat voor een soort gehucht/dorp/stadje/metropool het zou zijn. Dus ik ging aan de google en dit is wat ik na wat research vond:
Wat gaat de tijd snel zeg! Ik kreeg een paar dagen geleden hartkloppingen omdat ik erachter kwam dat ik over 2 weken al vertrek?! En ik heb echt nog een To Do List van een volle pagina, dus je zou kunnen zeggen dat er een lichtelijke stress is ontstaan afgelopen dagen.
Ik zal even vertellen wat de stand van zaken is.
Ik weet inmiddels waar ik terecht ga komen, namelijk Stratford, Ontario.
Net als jullie had ik in het begin nog nauwelijks een idee waar Stratford lag en wat voor een soort gehucht/dorp/stadje/metropool het zou zijn. Dus ik ging aan de google en dit is wat ik na wat research vond:
- "Few places in Ontario are lovelier or more alive with culture and character than Stratford. We are a charming Victorian city nestled in pastoral countryside a few short hours from Toronto and the U.S. – a destination internationally renowned as one of North America’s great arts towns.
We are a vibrant creative culture, expressed by our famous theatre company, celebrated in music, the innovative cuisine of our restaurants and a garden city landscaped with well-conserved Victorian architecture." -
Nou dat leek mij dus niet verkeerd. En hoe meer foto's ik bekijk en hoe meer ik lees over Stratford hoe enthousiaster ik word. Volgens mij is het een ontzettend gezellig dorp met leuke winkeltjes, wijken en parken en er worden jaarlijks grote festivals georganiseerd waar veel mensen op af komen. Waar ik ook achter kwam is dat, jawel onze grote vriend Justin Bieber geboren en getogen is in Stratford. Hij is niet naar dezelfde school als ik gegaan maar naar een school die naast die van mij ligt (mogelijk een deel in hetzelfde gebouw). Dus dat was ook een verassende ontdekking.
Ik werd gebeld door YFU dat ze een school voor me hadden: St. Micheals Catholic Secondary School.
Deze school is een christelijke school. De schoolkleuren zijn blauw en geel en de studenten worden warriors genoemd. Verder heeft de school een breed vakkenaanbod en een nog breder aanbod in extra activiteiten. Een aantal voorbeelden:
- Art Club
- Choir
- Cooking Club
- Dance Club
- Drama
- Fitness Club
- Glee Club
- Hiking
- Jazz Band
- Knitting Club
- Outdoor Club
- Skiing
- Social Justice Club
- Third World Experience
- Warrior To Warrior Club
- Yearbook
En naast deze clubjes zijn er ook nog van allerlei sportteams. Het klinkt echt super leuk allemaal. Mijn school begint op 4 September en eerlijk gezegd heb ik nog nooit zo veel zin gehad om na een lange vakantie weer naar school te gaan. En wat daar waarschijnlijk aan bijdraagt is dat ik komend jaar niet meer fietsend, maar met de schoolbus naar school ga!
Helaas moet ik nog wachten op het meest spannende nieuws rondom mijn uitwisseling, mijn gastfamilie. Ze hebben op dit moment nog geen familie voor me gevonden, maar ik heb al wel een "opvang familie" waar ik kan blijven totdat ze een ander gezin voor me hebben. Leuk is het natuurlijk niet als je 2 weken voor vertrek nog geen familie hebt, maar ik heb al een aantal keren gesproken met mijn opvangmoeder, Sandi, en ze is echt ontzettend aardig dus ik heb wel het gevoel dat ik in goede handen ben.
De komende 2 weken gaan zware weken worden. Er moet nog veel gedaan worden, veel opruimen en veel inpakken. Ook ben ik nog steeds hard aan het werk voor geld voor een camera en een nieuwe mobiel (met WhatsApp zodat ik weer bij de huidige samenleving hoor). En natuurlijk komt het afscheid steeds dichter bij. Van een aantal vrienden, vriendinnen en familieleden heb ik al afscheid moeten nemen.
Op de "Foto" en "Video" pagina kan je meer zien van de omgeving waar ik terecht kom en de school.
Op de "Foto" en "Video" pagina kan je meer zien van de omgeving waar ik terecht kom en de school.
Ik hou jullie op de hoogte en bedankt voor het lezen!
Kus, Manon.
woensdag 20 juni 2012
20 juni 2012: YFU kandidatenweekend
Hello Hello,
Zo dat was weer even geleden.
Intussen heb ik mijn examens afgerond, ben ik GESLAAGD en heb ik vakantie.
Het weekend na mijn laatste examens had ik het YFU kandidatenweekend in Arnhem.
Ik zal even in het kort vertellen wat ik daar allemaal gedaan heb.
Ik sliep op een kamer met nog 5 andere meiden.
Tijdens het weekend hebben we van allerlei leuke en leerzame dingen gedaan. We hebben gevoeld hoe het is om in als enige van een ander land je te bevinden in een ander land met andere gebruiken en een andere cultuur, we hebben geleerd om te proberen waardeoordelen zoveel mogelijk achterwegen te laten en ook hebben we een hoop praktische informatie gekregen. Bijvoorbeeld: wat neem je nu mee als je een jaar weg gaat? Wat doe je als je niet lekker in je vel zit tijdens je uitwisseling? En nog veel meer van dat soort vragen..
Ook is ons duidelijk verteld dat we er rekening mee moeten houden dat er momenten zullen zijn waarin we ons afvragen waarom we ooit zijn begonnen aan de uitwisseling.
Ik vond het zelf echt heel leuk om zoveel jongeren te ontmoeten die in hetzelfde "schuitje" zitten. Ik heb echt leuke contacten eraan over gehouden en ik hoop ze snel weer te zien of ervaringen te delen tijdens volgend schooljaar.
Verder heb ik mijn vluchtinformatie binnen! (waar ik heeeeel blij mee ben)
Ik vertrek op 24 augustus:
om 14.00 stijg ik op vanuit Schiphol met Iceland Air naar Reykjavik.
Daar heb ik bijna 2 uur om over te stappen en dan vlieg ik door naar Toronto waar ik rond 18.50 zal landen.
Maar het leukste deel is: ik mag 2 x 23kg en nog een flinke handbagage tas meenemen! En dat is best uitzonderlijk, dus daar ben ik heel blij mee. Kan ik toch nog 8 paar schoenen meenemen, grapje mama.
Verder zal ik het de komende tijd ontzettend druk gaan hebben met de aanvraag van visum, de laatste dingen regelen en zelfs al de nodige dingen regelen voor mijn studie waar ik aan wil beginnen als ik weer terug kom. Ook ben ik op het moment hard aan het werken om wat geld te verdienen voor tijdens mijn uitwisseling.
Ik heb helaas nog geen gezin, wel weet ik dat ik hoogstwaarschijnlijk deze maand mijn school krijg toegewezen. Als ik meer weet, zal ik dat aan jullie vertellen!
xxx Manon
Zo dat was weer even geleden.
Intussen heb ik mijn examens afgerond, ben ik GESLAAGD en heb ik vakantie.
Het weekend na mijn laatste examens had ik het YFU kandidatenweekend in Arnhem.
Ik zal even in het kort vertellen wat ik daar allemaal gedaan heb.
Ik sliep op een kamer met nog 5 andere meiden.
Tijdens het weekend hebben we van allerlei leuke en leerzame dingen gedaan. We hebben gevoeld hoe het is om in als enige van een ander land je te bevinden in een ander land met andere gebruiken en een andere cultuur, we hebben geleerd om te proberen waardeoordelen zoveel mogelijk achterwegen te laten en ook hebben we een hoop praktische informatie gekregen. Bijvoorbeeld: wat neem je nu mee als je een jaar weg gaat? Wat doe je als je niet lekker in je vel zit tijdens je uitwisseling? En nog veel meer van dat soort vragen..
Ook is ons duidelijk verteld dat we er rekening mee moeten houden dat er momenten zullen zijn waarin we ons afvragen waarom we ooit zijn begonnen aan de uitwisseling.
Ik vond het zelf echt heel leuk om zoveel jongeren te ontmoeten die in hetzelfde "schuitje" zitten. Ik heb echt leuke contacten eraan over gehouden en ik hoop ze snel weer te zien of ervaringen te delen tijdens volgend schooljaar.
Verder heb ik mijn vluchtinformatie binnen! (waar ik heeeeel blij mee ben)
Ik vertrek op 24 augustus:
om 14.00 stijg ik op vanuit Schiphol met Iceland Air naar Reykjavik.
Daar heb ik bijna 2 uur om over te stappen en dan vlieg ik door naar Toronto waar ik rond 18.50 zal landen.
Maar het leukste deel is: ik mag 2 x 23kg en nog een flinke handbagage tas meenemen! En dat is best uitzonderlijk, dus daar ben ik heel blij mee. Kan ik toch nog 8 paar schoenen meenemen, grapje mama.
Verder zal ik het de komende tijd ontzettend druk gaan hebben met de aanvraag van visum, de laatste dingen regelen en zelfs al de nodige dingen regelen voor mijn studie waar ik aan wil beginnen als ik weer terug kom. Ook ben ik op het moment hard aan het werken om wat geld te verdienen voor tijdens mijn uitwisseling.
Ik heb helaas nog geen gezin, wel weet ik dat ik hoogstwaarschijnlijk deze maand mijn school krijg toegewezen. Als ik meer weet, zal ik dat aan jullie vertellen!
xxx Manon
dinsdag 19 juni 2012
1 Mei 2012: Een korte update
Hallo iedereen,
het is al weer een tijdje geleden dat ik deze website gemaakt heb en het eerste verslag heb gepost.
het is al weer een tijdje geleden dat ik deze website gemaakt heb en het eerste verslag heb gepost.
Dus het is tijd voor een korte upload. Er is in de tussen tijd niet heel veel gebeurd.
Deze week heb ik een interview met een stagiaire van YFU.
Verder weet ik nog steeds niet waar en bij wie ik volgend jaar terecht ga komen.
Dat ik dat nog niet weet is niet heel vreemd, omdat je het vaak pas relatief kort voor je vertrek te horen krijgt, maar toch kriebelt het wel. Kunnen ze wel een familie voor me vinden? Wordt het allemaal op tijd geregeld? Zijn ze me niet vergeten? Is mijn dossier ergens in Kenia beland?
Toch hoop ik stiekem bij ieder nieuw mailtje of iedere keer dat de telefoon afgaat dat het YFU is met de naam van mijn toekomstige gastfamilie.
Afgelopen week kreeg ik via de post meer te horen over het oriëntatie-weekend dat op 2 en 3 juni in Apeldoorn zal plaats vinden met alle Nederlandse jongeren die net als ik volgend jaar ergens in de wereld op uitwisseling zullen gaan. Daar heb ik echt heel erg veel zin in.
Verder heb ik het nu erg druk met de voorbereidingen voor de eindexamens. Het zal erg druk en stressvol worden, maar ik heb iets ontzettend leuks om naar uit te kijken!
Liefs, Manon.
3 Januari 2012: Welkom
Lieve mensen,
dit wordt mijn eerste verslag in mijn reisdagboek. Ik hoop natuurlijk dat er nog veel zullen volgen!
Er zijn de afgelopen weken een hoop dingen gebeurd en voordat ik het eigenlijk pas kan beseffen heb ik besloten om naar Canada te gaan.
Waarom nou Canada? Jij riep toch altijd zo hard dat je een hekel hebt aan sneeuw? En dat je na je diploma naar de zon zou gaan en waarschijnlijk niet meer van plan was om ooit nog terug te komen? Stel me deze vragen alsjeblieft niet, want om eerlijk te zijn ben ik nog bezig om een goed antwoord daarop te bedenken. Misschien heeft de winter ook wel zijn charmes, of zoiets in die richting..
Wat ik je echter wel kan vertellen is dat Canada een groot land, een mooi land en een gastvrij land is. En ik denk dat dat uiteindelijk het gene is waar ik voor ben gevallen. Ook heb ik Canada natuurlijk gekozen omdat er Engels wordt gesproken en dat kan nog eens heel goed van pas komen later. Wie weet zelfs voor mijn vervolgopleiding.
De vraag die ik tot nu toe het meeste heb gekregen van de mensen om mij heen, is of ik al weet waar ik terecht ga komen. Nou een ding is zeker, ik kom in ieder geval niet in Quebec terecht omdat ze daar Frans spreken. Het hoofdkantoor van YFU, de organisatie waarmee ik een jaar weg ga, zit gevestigd in Toronto. Toronto is de hoofdstad van Ontario. Dus ik zal waarschijnlijk in die omgeving geplaatst worden in een gastgezin. Meestal krijgen de studenten pas rond april te horen waar ze gaan komen, maar omdat ik me al vroeg heb aangemeld kan dit nog eens in mijn voordeel uitpakken.
Op dit moment heb ik al een uitgebreid dossier ingevuld en opgestuurd naar YFU en ben ik deze vakantie op sponsortraining geweest. Hier heb ik samen met 4 anderen studenten geleerd hoe je bedrijven moet benaderen voor sponsoring en wat voor soort bedrijven etc. Een leerzame dag was het zeker, ik ben al hard aan de slag voor sponsorwerving, want een jaar weg is helaas niet gratis. Als iemand overigens nog suggesties heeft, dan zijn die natuurlijk van harte welkom.
De volgende stap in mijn voorbereidingen voor volgend jaar is een gesprek met een vrijwilliger van YFU die gaat kijken of ik geschikt om deel te nemen aan het programma, uit wat voor een soort gezin ik kom en bij wat voor een soort gezin ik pas.
Nou, ik zal jullie allemaal op de hoogte houden van wat er de komende tijd gaat gebeuren.
Liefs, Manon.
Liefs, Manon.
Abonneren op:
Posts (Atom)