Hi everybody!
Ik zit inmiddels al een week in het verre Canada en ik moet zeggen dat ik me prima vermaak!
Ik zal proberen te vertellen wat ik de afgelopen tijd gedaan heb en wat ik heb meegemaakt en ervaren.
In mijn vorige blog vertelde ik over mijn vlucht en eerste dag. De dagen gaan ontzetten snel hier en als ik terug kijk heb ik eigenlijk al ontzettend veel gedaan en gezien.
Zondag:
Waren we 's ochtends downtown Mitchell geweest en naar een Dollar Shop gegaan om wat schoolspullen te kopen en 's middags hebben we gekeken naar het vakkenaanbod van mijn school. Wat blijkt is dat de uitwisselingsstudenten zich pas de 10e in kunnen schrijven, dus we missen 4 dagen school. Aan de ene kant wel jammer want ik had het graag vanaf het begin mee willen maken, maar ach ik heb nog een extra weekje vakantie dus ik heb niet echt te klagen. 's Avonds had ik nog een klein gitaaroptreden gegeven aan Jerry met z'n lievelings liedje, Some Beach by Blake Shelton. Jep, ze houden wel van wat country hier.
Maandag:
Zijn we naar de winkel geweest van mijn gastfamilie om een canadese SIM-kaart te regelen. Ik heb nu dus een canadees nummer (voor de liefhebbers: 5193014304) maar ik kan nogsteeds whatsappen. En we hebben het zo geregeld dat ik unlimited texting heb, dat is wel fijn want ik heb al veel gesmst met Sandi en Dori om dingen af te spreken. Omdat Sandi een YFU vrijwilligster is, ontfermt zij zich over de 7 studenten die in Stratford e.o. wonen en zijn we langs geweest bij iedereen om een welcome package af te geven. Dat was wel leuk want ik heb nu alle uitiwsselingsstudenten ontmoet die ook naar St. Mikes gaat. En uiteraard tijdens onze rit door de omgeving even gestopt en gelunched bij Timmes.
Dinsdag:
's ochtends heb ik een stukje hardgelopen door Mitchell. Wat echt ontzettend grappig (en ongelooflijk voor degene die me goed kennen) is, is dat ik hier "The Healthy Kid" genoemd wordt. Ze vinden me echt super gezond hier omdat ik bruin brood eet, geen mayonaise op mijn sandwitch doe, groente en fruit eet en wel eens hardloop. Tja, ik kan het ook niet geloven dat ik die bijnaam heb gekregen. Dinsdag was echt een super leuke dag. De beste vriendin van de gastmoeder van Dori had Dori en mij uitgenodigd om samen met haar en haar dochtertje (die heel toevallig het beste vriendinnetje van mijn gastzusje is) mee te gaan naar Grand Bend. Grand Bend is een strand aan Lake Huron (een van de great lakes) met leuke barretjes en winkels. Het was eigenlijk gewoon net als een strand aan zee want er waren golven en je kon de overkant niet zien. We hadden echt ongeloofelijk lekker gelunched, wat is niet op kon mocht natuurlijk mee in een doosje om het mee naar huis te nemen. Verder hebben we gezwommen in de zee, niet te diep omdat de golven echt heel wild waren, lekker op het strand gelegen en langs wat winkeltjes gelopen. Wat me opvalt in Canada is dat iedereen zo ontzettend vriendelijk is en iedereen stelt voortdurend dingen aan je voor om te doen en iedereen gaat daar ook op in. Zo zijn er al mensen die ons mee willen nemen naar niagra falls, een drive-in movie, glow in the dark bowling, ice hockey game, etc etc. Iedereen is gewoon zo aardig voor elkaar en dat maakt het zo fijn om hier te wonen.
Woensdag:
Overdag zijn Dori en ik afgezet in downtown Stratford. Stratford is echt een super leuk stadje. Ontzettend gezellig! 's Avonds nam zijn we wezen winkelen in London (een grotere stad) met Dori's gastmoeder, haar zus en de dochter van haar zus. Ze houden allemaal heel veel van winkelen en ze zijn helemaal op de hoogte van de Canadese mode, dus ze hebben ons goed kunnen helpen. Zo heb ik al, jawel, mijn eerste Hoodie gekocht. Want dat is blijkbaar wat ze hier aandoen naar school. Dat is niet het enige waar ik aan moet wennen want meisjes dragen ook vaak trainingsbroeken of wijdere spijkerbroeken naar high school. Tja, anders zullen we dan maar zeggen. Na een uur was ik wat kleding rijker en had ik wat minder geld in m'n portemonnee. Na het shoppen natuurlijk weer even langs Timmies voor een kleine snack. Gelukkig is Timmies niet heel ongezond anders had ik m'n kleren beter een maatje groter kunnen kopen.
Donderdag/vandaag:
Vandaag ben ik 's ochtends weer even een stukje wezen hardlopen, daarna op de weg terug even langs Dori gegaan want ze had wat kapperstijdschrijften. De zus van haar gastmoeder is een kapster en ze had aangeboden om ons een "Canadian cut" te geven. Ik had al heel veel haarproducten van haar gekregen, want hier stoppen de meisjes hun haar vol met vanalles. En omdat ik volledig wil integreren ga ik maar mee in die trend. Vandaag heb ik alles in mijn haar gestopt en ik moet eerlijk zeggen, ik ben niet heel ontevreden. Later die middag zijn Dori en ik naar de Shopping Mall geweest en ik kon het niet laten, heb alles afgezocht en ja hoor ik heb een agenda gevonden. Dat gebruiken ze hier niet echt, maar ik begon het al te missen omdat iedereen zoveel met elkaar afspreekt om leuke dingen gaan doen. Vanavond heerlijk spaghetti gegeten.
Ik ga zo naar bed want morgen is een grote dag, de gastouders van Dori nemen ons mee naar de Niagra Falls!!!!!
Er staan foto's online van mijn eerste week in Canada!
Omdat Manon echt niet uit te spreken is voor Canadezen wordt ik hier Manni genoemd. Het schijnt iets als juweel te betekenen. Dus:
Love, Manni
vrijdag 31 augustus 2012
zondag 26 augustus 2012
First day in Canada!
Hey Guys!
Ja hoor, ik ben veilig aangekomen in Canada!
De vlucht was allemaal goed gegaan, viel niet tegen. Onderweg nog even IJsland gezien, wat ook zeker geen straf is. In de vlucht van Reijkjavik naar Toronto zat ik naast een jong stel die in Toronto wonen. Na 2min praten kreeg ik al meteen een briefje met een emailadres waar ik een bericht naar moest sturen als ik naar Toronto kwam zodat we samen ergens iets konden gaan drinken en ze zouden me dan de mooie plekjes van de stad laten zien. Canadese mensen staan bekend omdat ze zo vriendelijk zijn en dat was voor mij de eerste bevestiging.
Eenmaal geland in Canada kwamen we de YFU groep uit België tegen, die heel aardig waren. Sandi stond me op te wachten om vervolgens samen met Dori uit Hongarije naar Mitchell te gaan. Onderweg zijn we nog naar Tim Horstons (Timmies) gegaan, dat is een soort fastfood keten waar je broodjes, soep, donuts, muffins etc kan kopen. En als ik Sandi moet geloven is religie nummer 1 ijshockey en religie nummer 2 Timmies. Dus daar hadden we een lekkere chicken sandwitch gehaald. Onderweg zijn we nog door Stratford gereden, ik kan echt niet wachten totdat we daar naartoe gaan (woensdag waarschijnlijk) want dat zag er echt ontzettend mooi uit. In Mitchell hadden we ook nog een kleine tour gekregen. Ik verblijf trouwens 1 week bij Sandi en Jerry ipv de buren totdat de McNain (mijn echte gastfamilie) thuis is van vakantie. Sandi en Jerry zijn echt ontzettend aardig en door hen voel ik me al helemaal op mijn gemak hier. Nadat ze me het huis hebben laten zien zijn Dori en ik gaan slapen. Erg moe door de jetlag natuurlijk.
De volgende ochtend hebben we een heerlijk canadees ontbijt gehad, apple cinnamon cheerios! Dat viel zeker niet tegen. Na het ontbijt zijn Dori en ik een stukje gaan wandelen door Mitchell. Mitchell is echt heel mooi en iedereen is zo ontzettend vriendelijk. Iedereen op straat begroet je, wat dat betreft is het net brabant! In de middag hadden we Dori afgezet bij haar hostfamily. Dat waren zulke lieve mensen, heel hartelijk en ze hadden al meteen heel veel plannen wat ze met Dori en mij konden gaan doen. Wat me opvalt is dat de Canadezen heel ondernemend zijn en dat ze voortdurend met suggesties komen wat we kunnen doen. En iedereen stemt er meteen mee in.
In de middag hadden Sandi en ik nog boodschappen gedaan en daarna mocht ik met Dori en haar gastfamilie mee zwemmen in een buitenzwembad in Mitchell en na het zwemmen was ik uitgenodigd om mee Lasagne te eten, heeeerlijk!
Door de jetlag was ik na het eten weer moe, dus was ik naar huis gegaan heb ik mijn spullen een beetje uitgepakt en geordend (ja mama, ik kan wel netjes zijn!). En vervolgens ben ik gaan slapen. Vanacht kwam 1 van de 3 katjes me vergezellen echt heel lief.
Nu is het inmiddels weer ochtend, heb ik weer Cheerios op voor ontbijt, even geskypt met mijn familie en ik ben klaar om weer een leuke dag in Canada tegemoet te gaan. Het is helemaal super hier!
Liefs, Manon.
Ja hoor, ik ben veilig aangekomen in Canada!
De vlucht was allemaal goed gegaan, viel niet tegen. Onderweg nog even IJsland gezien, wat ook zeker geen straf is. In de vlucht van Reijkjavik naar Toronto zat ik naast een jong stel die in Toronto wonen. Na 2min praten kreeg ik al meteen een briefje met een emailadres waar ik een bericht naar moest sturen als ik naar Toronto kwam zodat we samen ergens iets konden gaan drinken en ze zouden me dan de mooie plekjes van de stad laten zien. Canadese mensen staan bekend omdat ze zo vriendelijk zijn en dat was voor mij de eerste bevestiging.
Eenmaal geland in Canada kwamen we de YFU groep uit België tegen, die heel aardig waren. Sandi stond me op te wachten om vervolgens samen met Dori uit Hongarije naar Mitchell te gaan. Onderweg zijn we nog naar Tim Horstons (Timmies) gegaan, dat is een soort fastfood keten waar je broodjes, soep, donuts, muffins etc kan kopen. En als ik Sandi moet geloven is religie nummer 1 ijshockey en religie nummer 2 Timmies. Dus daar hadden we een lekkere chicken sandwitch gehaald. Onderweg zijn we nog door Stratford gereden, ik kan echt niet wachten totdat we daar naartoe gaan (woensdag waarschijnlijk) want dat zag er echt ontzettend mooi uit. In Mitchell hadden we ook nog een kleine tour gekregen. Ik verblijf trouwens 1 week bij Sandi en Jerry ipv de buren totdat de McNain (mijn echte gastfamilie) thuis is van vakantie. Sandi en Jerry zijn echt ontzettend aardig en door hen voel ik me al helemaal op mijn gemak hier. Nadat ze me het huis hebben laten zien zijn Dori en ik gaan slapen. Erg moe door de jetlag natuurlijk.
De volgende ochtend hebben we een heerlijk canadees ontbijt gehad, apple cinnamon cheerios! Dat viel zeker niet tegen. Na het ontbijt zijn Dori en ik een stukje gaan wandelen door Mitchell. Mitchell is echt heel mooi en iedereen is zo ontzettend vriendelijk. Iedereen op straat begroet je, wat dat betreft is het net brabant! In de middag hadden we Dori afgezet bij haar hostfamily. Dat waren zulke lieve mensen, heel hartelijk en ze hadden al meteen heel veel plannen wat ze met Dori en mij konden gaan doen. Wat me opvalt is dat de Canadezen heel ondernemend zijn en dat ze voortdurend met suggesties komen wat we kunnen doen. En iedereen stemt er meteen mee in.
In de middag hadden Sandi en ik nog boodschappen gedaan en daarna mocht ik met Dori en haar gastfamilie mee zwemmen in een buitenzwembad in Mitchell en na het zwemmen was ik uitgenodigd om mee Lasagne te eten, heeeerlijk!
Door de jetlag was ik na het eten weer moe, dus was ik naar huis gegaan heb ik mijn spullen een beetje uitgepakt en geordend (ja mama, ik kan wel netjes zijn!). En vervolgens ben ik gaan slapen. Vanacht kwam 1 van de 3 katjes me vergezellen echt heel lief.
Nu is het inmiddels weer ochtend, heb ik weer Cheerios op voor ontbijt, even geskypt met mijn familie en ik ben klaar om weer een leuke dag in Canada tegemoet te gaan. Het is helemaal super hier!
Liefs, Manon.
donderdag 23 augustus 2012
Welkom op mijn website!
Lieve iedereen,
vandaag is mijn laatste dag hier in Nederland en ook de dag dat deze website eindelijk online gaat.
Dus iedereen die mijn website voor het eerst ziet, Welkom!
Omdat ik tijdens mijn jaar niet iedereen persoonlijk op de hoogte kan houden, ga ik via deze website berichten, verhalen, foto's en video's plaatsen van alles wat ik daar mee maak.
Ik heb al wat berichten geschreven over de voorbereidingen voor mijn vertrek, deze kan je of aan de rechterkant vinden bij het blogarchief, of je kan naar de onderkant van de pagina scrollen en daar vind je de tekst: "oudere berichten". Als je hier op klikt ga je naar een eerder geschreven bericht. Verrassend hè?!
Wat je ook aan de onderkant van de pagina vindt is een balk waar je je e-mailadres in kan typen zodat je voortaan een mailtje krijgt als ik weer een nieuw bericht heb geschreven. En onder mijn reisverslagen is ook plaats voor reacties van jullie.
Dus vanaf vandaag kan je mijn avonturen volgen via deze website en ook zal ik af en toe op skype komen zodat ik met geïnteresseerden kan kletsen.
mijn skype-naam is: manonpeek
Voeg me gerust toe, hartstikke leuk!
Ik heb eerder vandaag een bericht gepost over wat de stand van zaken is op het moment rondom mijn uitwisseling. Ik zou zeggen, breng wat je zojuist geleerd hebt in praktijk en bekijk mijn vorige bericht!
En mijn volgende post zal hoogstwaarschijnlijk vanuit Canada zijn.
Dikke kus, Manon.
vandaag is mijn laatste dag hier in Nederland en ook de dag dat deze website eindelijk online gaat.
Dus iedereen die mijn website voor het eerst ziet, Welkom!
Omdat ik tijdens mijn jaar niet iedereen persoonlijk op de hoogte kan houden, ga ik via deze website berichten, verhalen, foto's en video's plaatsen van alles wat ik daar mee maak.
Ik heb al wat berichten geschreven over de voorbereidingen voor mijn vertrek, deze kan je of aan de rechterkant vinden bij het blogarchief, of je kan naar de onderkant van de pagina scrollen en daar vind je de tekst: "oudere berichten". Als je hier op klikt ga je naar een eerder geschreven bericht. Verrassend hè?!
Wat je ook aan de onderkant van de pagina vindt is een balk waar je je e-mailadres in kan typen zodat je voortaan een mailtje krijgt als ik weer een nieuw bericht heb geschreven. En onder mijn reisverslagen is ook plaats voor reacties van jullie.
Dus vanaf vandaag kan je mijn avonturen volgen via deze website en ook zal ik af en toe op skype komen zodat ik met geïnteresseerden kan kletsen.
mijn skype-naam is: manonpeek
Voeg me gerust toe, hartstikke leuk!
Ik heb eerder vandaag een bericht gepost over wat de stand van zaken is op het moment rondom mijn uitwisseling. Ik zou zeggen, breng wat je zojuist geleerd hebt in praktijk en bekijk mijn vorige bericht!
En mijn volgende post zal hoogstwaarschijnlijk vanuit Canada zijn.
Dikke kus, Manon.
One day left!
Lieve Vrienden, Vriendinnen, Familieleden, Mensen die geen van allen zijn,
Morgen is het zover! Dan vertrek ik met mijn 2 zware reiskoffers en 1 iets minder zware handbagage tas naar Canada. Het is vreemd om dit eindelijk na al die maanden van voorbereiding te kunnen zeggen. Al slapeloze nachten? Ja, al slapeloze nachten.
Gelukkig zijn mijn koffers al helemaal gepakt, dat is weer een last van mijn schouders. Vandaag dus alleen nog even de laatste dingen regelen en dan vanavond lekker uiteten met de Peeken en in de avond komen nog de laatste mensen langs om gedag te zeggen.
Ik heb ondertussen al weer nieuws gekregen over mijn verblijfplaats daar. Ze hebben namelijk een gastgezin gevonden voor me!!!! Ik kom bij de familie McNain in huis.
Vader Jamie, eigenaar van een boerenbedrijf en een winkelketen gespecialiseerd in media.
Moeder Leah, activiteitenbegeleidster bij de "nursery".
Ze hebben 2 kinderen: Tiana die 10 jaar is en Myah van 5. Myah is geadopteerd uit Jamaica.
De familie woont in Mitchell, een klein dorpje 20min van Stratford af.
Verder weet ik dat ze erg aardig zijn en dat ze erg actief zijn in de community.
Ik ben echt ontzettend blij met deze gegevens, ik heb altijd al kleine zusjes willen hebben (sorry Tom).
Helaas is mijn familie vandaag op vakantie gegaan, maar ik kan zolang bij de buren blijven totdat ze terug komen. Dus dat klinkt als een fijne oplossing. Ook heb ik nog geen contact met ze gehad omdat ze dus vandaag weg zijn gegaan en ik kan/mag pas contact met ze opnemen als ik van YFU Nederland contactgegevens krijg. Verder weet ik ook nog niks van de buren, dus wat dat betreft is het allemaal een grote verrassing wat me de komende tijd te wachten staat.
Verder heb ik afgelopen vrijdag een afscheidsfeest gehouden. Dat was wel heel speciaal om te zien wie er allemaal voor mij waren. Veel lieve kaartjes gekregen met mooie boodschappen. Ik heb er echt ontzettend van genoten en als ik er aan terug denk word ik weer vrolijk. Dus mensen die er waren vrijdag, ontzettend bedankt!
Ik ga vandaag snel verder met de laatste dingen die nog gedaan moeten worden.
Liefs, Manon (of op z'n Canadees Mènun).
Morgen is het zover! Dan vertrek ik met mijn 2 zware reiskoffers en 1 iets minder zware handbagage tas naar Canada. Het is vreemd om dit eindelijk na al die maanden van voorbereiding te kunnen zeggen. Al slapeloze nachten? Ja, al slapeloze nachten.
Gelukkig zijn mijn koffers al helemaal gepakt, dat is weer een last van mijn schouders. Vandaag dus alleen nog even de laatste dingen regelen en dan vanavond lekker uiteten met de Peeken en in de avond komen nog de laatste mensen langs om gedag te zeggen.
Ik heb ondertussen al weer nieuws gekregen over mijn verblijfplaats daar. Ze hebben namelijk een gastgezin gevonden voor me!!!! Ik kom bij de familie McNain in huis.
Vader Jamie, eigenaar van een boerenbedrijf en een winkelketen gespecialiseerd in media.
Moeder Leah, activiteitenbegeleidster bij de "nursery".
Ze hebben 2 kinderen: Tiana die 10 jaar is en Myah van 5. Myah is geadopteerd uit Jamaica.
De familie woont in Mitchell, een klein dorpje 20min van Stratford af.
Verder weet ik dat ze erg aardig zijn en dat ze erg actief zijn in de community.
Ik ben echt ontzettend blij met deze gegevens, ik heb altijd al kleine zusjes willen hebben (sorry Tom).
Helaas is mijn familie vandaag op vakantie gegaan, maar ik kan zolang bij de buren blijven totdat ze terug komen. Dus dat klinkt als een fijne oplossing. Ook heb ik nog geen contact met ze gehad omdat ze dus vandaag weg zijn gegaan en ik kan/mag pas contact met ze opnemen als ik van YFU Nederland contactgegevens krijg. Verder weet ik ook nog niks van de buren, dus wat dat betreft is het allemaal een grote verrassing wat me de komende tijd te wachten staat.
Verder heb ik afgelopen vrijdag een afscheidsfeest gehouden. Dat was wel heel speciaal om te zien wie er allemaal voor mij waren. Veel lieve kaartjes gekregen met mooie boodschappen. Ik heb er echt ontzettend van genoten en als ik er aan terug denk word ik weer vrolijk. Dus mensen die er waren vrijdag, ontzettend bedankt!
Ik ga vandaag snel verder met de laatste dingen die nog gedaan moeten worden.
Liefs, Manon (of op z'n Canadees Mènun).
zaterdag 11 augustus 2012
2 weeks before departure!
Hoi Hoi!
Wat gaat de tijd snel zeg! Ik kreeg een paar dagen geleden hartkloppingen omdat ik erachter kwam dat ik over 2 weken al vertrek?! En ik heb echt nog een To Do List van een volle pagina, dus je zou kunnen zeggen dat er een lichtelijke stress is ontstaan afgelopen dagen.
Ik zal even vertellen wat de stand van zaken is.
Ik weet inmiddels waar ik terecht ga komen, namelijk Stratford, Ontario.
Net als jullie had ik in het begin nog nauwelijks een idee waar Stratford lag en wat voor een soort gehucht/dorp/stadje/metropool het zou zijn. Dus ik ging aan de google en dit is wat ik na wat research vond:
Wat gaat de tijd snel zeg! Ik kreeg een paar dagen geleden hartkloppingen omdat ik erachter kwam dat ik over 2 weken al vertrek?! En ik heb echt nog een To Do List van een volle pagina, dus je zou kunnen zeggen dat er een lichtelijke stress is ontstaan afgelopen dagen.
Ik zal even vertellen wat de stand van zaken is.
Ik weet inmiddels waar ik terecht ga komen, namelijk Stratford, Ontario.
Net als jullie had ik in het begin nog nauwelijks een idee waar Stratford lag en wat voor een soort gehucht/dorp/stadje/metropool het zou zijn. Dus ik ging aan de google en dit is wat ik na wat research vond:
- "Few places in Ontario are lovelier or more alive with culture and character than Stratford. We are a charming Victorian city nestled in pastoral countryside a few short hours from Toronto and the U.S. – a destination internationally renowned as one of North America’s great arts towns.
We are a vibrant creative culture, expressed by our famous theatre company, celebrated in music, the innovative cuisine of our restaurants and a garden city landscaped with well-conserved Victorian architecture." -
Nou dat leek mij dus niet verkeerd. En hoe meer foto's ik bekijk en hoe meer ik lees over Stratford hoe enthousiaster ik word. Volgens mij is het een ontzettend gezellig dorp met leuke winkeltjes, wijken en parken en er worden jaarlijks grote festivals georganiseerd waar veel mensen op af komen. Waar ik ook achter kwam is dat, jawel onze grote vriend Justin Bieber geboren en getogen is in Stratford. Hij is niet naar dezelfde school als ik gegaan maar naar een school die naast die van mij ligt (mogelijk een deel in hetzelfde gebouw). Dus dat was ook een verassende ontdekking.
Ik werd gebeld door YFU dat ze een school voor me hadden: St. Micheals Catholic Secondary School.
Deze school is een christelijke school. De schoolkleuren zijn blauw en geel en de studenten worden warriors genoemd. Verder heeft de school een breed vakkenaanbod en een nog breder aanbod in extra activiteiten. Een aantal voorbeelden:
- Art Club
- Choir
- Cooking Club
- Dance Club
- Drama
- Fitness Club
- Glee Club
- Hiking
- Jazz Band
- Knitting Club
- Outdoor Club
- Skiing
- Social Justice Club
- Third World Experience
- Warrior To Warrior Club
- Yearbook
En naast deze clubjes zijn er ook nog van allerlei sportteams. Het klinkt echt super leuk allemaal. Mijn school begint op 4 September en eerlijk gezegd heb ik nog nooit zo veel zin gehad om na een lange vakantie weer naar school te gaan. En wat daar waarschijnlijk aan bijdraagt is dat ik komend jaar niet meer fietsend, maar met de schoolbus naar school ga!
Helaas moet ik nog wachten op het meest spannende nieuws rondom mijn uitwisseling, mijn gastfamilie. Ze hebben op dit moment nog geen familie voor me gevonden, maar ik heb al wel een "opvang familie" waar ik kan blijven totdat ze een ander gezin voor me hebben. Leuk is het natuurlijk niet als je 2 weken voor vertrek nog geen familie hebt, maar ik heb al een aantal keren gesproken met mijn opvangmoeder, Sandi, en ze is echt ontzettend aardig dus ik heb wel het gevoel dat ik in goede handen ben.
De komende 2 weken gaan zware weken worden. Er moet nog veel gedaan worden, veel opruimen en veel inpakken. Ook ben ik nog steeds hard aan het werk voor geld voor een camera en een nieuwe mobiel (met WhatsApp zodat ik weer bij de huidige samenleving hoor). En natuurlijk komt het afscheid steeds dichter bij. Van een aantal vrienden, vriendinnen en familieleden heb ik al afscheid moeten nemen.
Op de "Foto" en "Video" pagina kan je meer zien van de omgeving waar ik terecht kom en de school.
Op de "Foto" en "Video" pagina kan je meer zien van de omgeving waar ik terecht kom en de school.
Ik hou jullie op de hoogte en bedankt voor het lezen!
Kus, Manon.
Abonneren op:
Posts (Atom)